Opinia Rzecznik TSUE o organizacji transportu – ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru

 Opinia Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z dnia 3 października 2019 r. sprawa C‑401/18, Herst s.r.o. przeciwko Odvolací finanční ředitelství:

 

„W przypadku transakcji łańcuchowych należy zwłaszcza uwzględnić, przez kogo lub na czyj rachunek jest dokonywany transport ( 23 ). Moim zdaniem istotne jest to, kto podczas transportu ponosi ryzyko przypadkowej utraty rzeczy ( 24 ).

 

Zgodnie z takim ujęciem Trybunał orzekł w szeregu przypadków dotyczących dwuogniwowego łańcucha sprzedaży (A – B – C), że transport nie może już być przypisany „pierwszej” dostawie, jeżeli prawo do rozporządzania rzeczą jak właściciel zostało przeniesione już przed transportem do nabywcy końcowego (C), a więc do odbiorcy „drugiej” dostawy (B – C) ( 25 ).

 

Ten, kto dysponuje towarem „jak właściciel”, będzie zatem ponosił za każdym razem ryzyko przypadkowej utraty tego towaru. Wynika to z tego, że prawo do postępowania z towarem według własnego uznania, np. do zniszczenia lub zużycia, jest typowym wyrazem uprawnień właściciela ( 26 ). W tym względzie Komisja w swojej opinii słusznie odwołuje się do wynikającego z przepisów prawa władztwa decyzyjnego w odniesieniu do danego towaru. Drugą stroną takiego władztwa decyzyjnego jest również to, że posiadacz takiego prawa ponosi ryzyko przypadkowego zniszczenia towaru (przysługującego mu władztwa decyzyjnego).

 

W konsekwencji można wyjść z założenia, że ten, kto musi ponieść ryzyko przypadkowej utraty, posiada uprawnienie w rozumieniu art. 14 ust. 1 dyrektywy VAT do rozporządzania towarem jak właściciel ( 27 ).”

Czyli organizatorem transportu jest ten kto ponosi ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru podczas wysyłki. Stąd, kluczowe znaczenie Incoterms.

 

ZA: DW

 

#VAT #łańcuchowe #łańcuchy #incoterms #transport #organizator #organizacja #ryzyko